برنامه ایرانی امن فیسبوک: هدیه ادبی

مهر ماه امسال، شبکه عصر جوان مقاله‌ای با عنوان اطلاعات بیش‌از ۳۷۰هزار ایرانی در فیس‌بوک در معرض خطر منتشر کرد. در این مقاله به بررسی برخی نرم‌افزارهای ایرانی فیسبوک که قادر به دزدی اطلاعات کاربر می‌باشند پرداخته شده است. در کنار آن به شما یاد روش بلاک کردن چنین برنامه‌هایی آموزش داده می‌شود. هرچند علت اصلی این دزدی‌ها عدم رعایت امنیت از سوی خود کاربر می‌باشد. برای نمونه وقتی شما تصمیم به عضویت در برنامه همسر شما چه شکلی خواهد بود؟ می کنید، این برنامه درخواست تمام اطلاعات شما از جمله، عکس‌ها، ایمیل‌تان، دوستانتان، و … را می‌کنند و شما برای استفاده از این برنامه، مجبورید این موارد را تایید کنید!

درخواست های برنامه درجامروز یک برنامه ایرانی نظرم را جلب کرد! شرکت مهر ارقام رایانه چند سالیست اقدام به انتشار برنامه‌های ادبی (دُرج) از مشاهیر کشور می‌کند. زمستان ۱۳۹۰ این شرکت نسخه اول برنامه هدیه ادبی را در فیسبوک منتشر می‌کند.

این برنامه فقط اطلاعات ساده شما که شامل نام شما، عکس پروفایلتان، تاریخ تولد و لیست دوستانتان (در صورت انتشار عمومی) را درخواست می‌کند. بدین ترتیب متوجه می‌شویم این برنامه به هیچ عنوان به اطلاعات خصوصی ما دسترسی پیدا نمی‌کند و حتی ایمیل مارا برای تبلیغات و ایمیل مارکتینگ بدست نمی‌آورد!

این برنامه برای علاقه‌مندان به ادبیات طراحی شده و شما می‌توانید به انتخاب یکی از موضوعات آن به ابیات مرتبط بروید. سپس اقدام به انتخاب یک بیت کرده و فقط برای یکی از دوستانتان ارسالش کنید! فیسبوک به برنامه‌ها اجازه می‌دهد فقط ۵۰ دوست را برای ارسال پیام‌ روی دیوار دوستان استفاده کننده، ارسال کنند. اما هدیه ادبی برای جلوگیری از ارسال اسپم، فقط به شما اجازه ارسال یک شعر برای یک دوست در هر نوبت می‌دهد.

ᴥᴥᴥᴥᴥᴥᴥ

پ.ن:  بنده هیچ گونه ارتباطی با مسئولین این شرکت و سازندگان برنامه ندارم. آشنایی من با درج به سال ۱۳۸۶ و انتشار برنامه درج ۲ بر میگردد. در آن زمان با درج ۲ داستان رستم و اسفندیار شاهنامه را خواندم! متاسفانه به خاطر برخی مسائل بعد از آن نتوانستم به سراغ این برنامه بروم و فقط فعالیت‌های معرفی برند دُرج را در اینترنت دنبال می‌کردم. امیدوارم برنامه نویسان ایرانی با حفظ حریم خصوصی کاربر، برنامه‌های خلاقانه جدیدی برای رسانه‌های اجتماعی بسازند.

وبسایت اپلیکیشن‌های اجتماعی اقدام به معرفی برنامه‌های ایرانی امن رسانه‌های اجتماعی می‌کند.

ارسال دیدگاه
0
اشتراک‌گذاری

شبکه اجتماعی دوست یابی یا ناقض حریم خصوصی!

Twoo یک شبکه اجتماعی دوست یابیست که در ماه می سال ۲۰۱۱ فعالیت خود را آغاز نمود. مدیریت این شبکه اجتماعی توسط گروه Massive Media انجام می‌شود و خواهرخوانده سایت Netlog.com می‌باشد. این وبسایت هم اکنون به ۳۰ زبان در دسترس کاربرانش قرار دارد و در آوریل ۲۰۱۲ به عنوان سومین شبکه اجتماعی ساخت پروفایل شخصی و دوست یابی شناخته شد.

اما داستان به اینجا ختم نمی‌شود.

این سایت هر آنچه که در فیسبوک دارید از شما می‌خواهد

شیوه کار این سایت بدین صورت بوده که برای شما ایمیل‌های تبلیغاتی ارسال می‌کند و از شما می‌پرسد آیا با این افراد آشنایی دارید یا خیر (اگر پسر باشید به شما دختر معرفی می‌کند و اگر دختر، به شما پسر) نمونه یکی از ایمیل‌هایی که برای من ارسال شده را در بالا مشاهده می‌کنید.

اولین سوال برای من این بود که چگونه تصاویر خصوصی این تعداد کاربر را بدست آورده! در بخش ثبت نام از طریق فیسبوک کلیک کرده و متوجه اطلاعاتی که این سایت از شما دریافت می‌کند شدم. تقریبا تمام اطلاعات شما در فیسبوکتان به جز رمز عبورتان را استفاده می‌کند!

در مرحله بعد درخوایت تکمیل کردن بعضی اطلاعاتان مثل شهر و تحصیلاتتان می‌کند!

سپس شما را بر اساس جنسیت، شهر و سنتان وارد یک بازی می‌کند.

آیا این دختر/پسر را می‌شناید؟ آری، شاید، خیر . پس با وی صحبت کنید و یا سراغ یک دختر/پسر دیگر برویم.

پیشنهادهای توو

بازی و پیشنهادهای توو

بدین ترتیب با ثبت نام در این سایت شما تمامی اطلاعات خصوصی خود را به صورت عمومی منتشر کرده و از آنجا که در هنگام ثبت نام این تبادل اطلاعات را پذیرفته‌اید، هیچ گونه حقی مبنی بر شکایت از این نقض آشکار حریم خصوصی ندارید!

  • در وبسایت تچ‌کرانت به مقاله معرفی این وبسایت برخورد کردم و با نظرات شدید خوانندگان مواجه شدم !
  • برای پاک کردن حساب کاربری خود که به صورت اتوماتیک توسط دعوت نامه دوستان و یا ثبت نام در سایت Netlog.com ایجاد می‌شود میتوانید به اینجا مراجعه کنید.
  • برای کسب اطلاعات بیشتر در خصوص حریم خصوصی فیسبوک پیشنهاد می‌کنم مقاله لطفا تگ نکنید! حتی شما دوست عزیز سایت رسانه‌های اجتماعی را مطالعه بفرمایید.

 

ارسال دیدگاه
7
اشتراک‌گذاری

آن تایم بودن، نه شدن !

بعضی آدما هستن توی زندگیشون هر هفته برای هفته بعدشون برنامه ریزی می‌کنن و تصمیماتی می‌گیرند که برای انجامشون از هیچ کاری دریغ نمی‌کنن. برای نمونه شما تصمیم میگیرید در روز یک‌شنبه به این جلسه برید و در روز سه‌شنبه اون پروژه رو تحویل بدید.

همه چیز خوب پیش می‌ره تا اینکه یک عامل خارجی سبب می‌شه شما نتونید اون برنامه‌ای که داشتید رو به خوبی پیش ببرید. گاهی اوقات ممکنه آدم خودش به این نتیجه برسه که باید این کار عقب بیفته و دلیل براش می‌آره، اما در مواقع‌ای که دیگری عامل هست دو حالت پیش می‌آد. حالت اول اینه که راحت می‌تونید اون عامل رو از خودشون دور کنید به شرطی که موقعیت دیگری از شما رو در خطر نندازه.

اما حالت دوم اینکه که عامل خارجی که باعث رخداد این اتفاق شده و نگذاشته برنامه شما به خوبی پیش بره، به نوعی موقعیت تورو به خطر بندازه و احساس کنی هیچ راهی دیگه جز قبول اون نداری!

در این حالت، این آدم از درون احساس انفجار می‌کنه

آرزو می‌:نه کاش الان دنیا تموم می‌شد یا اتفاقی می‌افتاد که من می‌مردم و جلوی کسی که بهش قول دادم و منتظر نشون دادن عمل به تعهدم هست، شرمنده نشم.

توی این حالت، یک آدمی مثل من به شدت کنترل خودش رو از دست می‌ده. عامل اصلیشم اینه که احساس می‌کنه کسی وارد حریم خصوصیش شده ! از یک سمت مجبوره با عامل خارجی که سبب این تداخل شده کنار بیاد و از طرف دیگه باید فردی که بهش قول داده بود رو از خودش نرنجونه و به نوعی شرمندش نشه!

خیلی سخته، خیلی سخته بتونی این وضعیت رو کنترل کنی. خودتون سعی کنید با یاد آوری یک خاطره در این موضوع جای من بگذارید. واقعا چکار می‌کردید!

یک مثال سخت می‌زنم:

شما قراره جایی استخدام بشید. تمام مراحل به خوبی پیش میره و تصمیم گرفته می‌شه از این دوشنبه سر کار بیایید. روز دوشنبه صبح در راه رفتن به محل کار ناگهان بهتون خبر می‌دن که پدرتون حالش بد شده و باید بیاید خونه که ببریمش بیمارستان. توی این حالت واقعا سردرگم می‌شید و احساس می‌کنید هر راهی رو برید یک چیز با ارزش رو از دست می‌دید.

بیشتر افراد پدرشون رو انتخاب می‌کنند مگر اینکه، مگر اینکه گزینه جایگزین وجود داشته باشه. برای نمونه همسایتون میگه من می‌برم شما نمی‌خواد برگردی. حالا حالت بدتری به وجود می‌آد به اسم عذاب وجدان که پدر واجبتر بود.

فقط می‌تونم بگم بدترین عذابی که این حالت داره سردرگمیه.

درهر صورت این مساله رفع می‌شه. اما به اینجا ختم نمی‌شه

خودم رو مثال می‌زنم. من آدمی هستم که وقتی بخوام یک عدد رو به خاطر بسپرم، اگر اون عدد برای من زیاد جلوه کنه بیشتر از اونچه که هست توی ذهنم ثبت می‌شه.

این عمل از نگاه دیگران دروغ گفتن به حساب می‌آد در حالی که در ذهن من اصلا دروغ ثبت نشده!

مثلا من وقتی قراری با کسی می‌‌زارم توی ذهن خودم مسافت رو ۴۰ دقیقه در نظر می‌گیرم. به هیچ عنوان نمی‌تونم به عوامل دیگه‌ای که سبب ایجاد این تاخیر می‌شه فکر کنم و متاسفانه مسیر ۴۰ دقیقه‌ای ذهنم به ۷۰ دقیقه تبدیل می‌شه و خودم از این حالت به شدت ناراحت می‌شم.

تا اونجایی که خاطرم هست توی این سه سال فقط ۱۰ بار تونستم به موقع سر قرار و وعده‌ای که داشتم برسم. بعله خیلی بده اما چکار کنم ذهن و شخصیت من نمی‌تونه با این حالت که باید سروقت برسی کنار بیاد. جالبه خودم هم خیلی از این موضوع ناراحتم و خیلی تلاش می‌کنم حلش کنم اما باز شده واسه ۱ دقیقه تاخیر پیش می‌آد!

به نظرم یکی از نشانه‌های این آدما اینه که می‌گن از شنبه رژیم میگیریم!

بعله، تصمیم دارم تا پیش از عید آن تایم بشم. 

پ.ن: از دوستان خواهشمندم اگر تجربه‌ای نظیر این دو مورد داشتن برای من بفرستند. شاید روش اونجا بهتر تونست به من کمک بکنه.

ارسال دیدگاه
0
اشتراک‌گذاری